Nanawagan si Imee Marcos sa pamahalaan na magpatupad ng direktang government-to-government (G2G) oil procurement bilang agarang hakbang laban sa patuloy na pagtaas ng presyo ng langis sa pandaigdigang merkado.
Ayon sa senador, mas makabubuti kung direkta nang bibili ang gobyerno ng langis mula sa mga bansang supplier upang maibenta ito sa kontroladong presyo—isang hakbang na maaaring magbigay-ginhawa sa mga sektor na pinakaapektado gaya ng mga tsuper, magsasaka, at mangingisda.
Tinukoy ni Marcos ang lumalalang tensyon sa pagitan ng United States at Iran bilang isa sa mga pangunahing dahilan ng pagtaas ng presyo ng langis, at iginiit na tila kulang o mabagal ang tugon ng administrasyon sa sitwasyon.
Kinuwestiyon din niya kung bakit hindi umano nasamantala ng gobyerno ang oportunidad na makipagkasundo sa Russia sa kabila ng umiiral na sanctions waiver. Aniya, kung nagawa ito ng Petron Corporation na makakuha ng malaking suplay ng Russian crude, dapat ay kaya rin itong gawin ng pamahalaan.
Binalikan din ng senador ang naging tugon ng bansa noong oil shocks noong dekada 1970, kung saan nakipag-ayos ang gobyerno para sa direktang pag-angkat ng langis sa mas mababang presyo—isang modelong nais niyang muling pag-aralan at posibleng gamitin sa kasalukuyan.
Dagdag pa niya, ilang bansa sa Asya tulad ng Indonesia, Sri Lanka, Vietnam, Thailand, at Malaysia ang aktibong naghahanap ng direktang supply arrangements sa mga oil-exporting nations upang masiguro ang kanilang suplay.
Iminungkahi rin niya na pag-aralan ng Pilipinas ang mga rutang dinadaanan ng langis, partikular ang Strait of Hormuz, na madalas maapektuhan ng geopolitical tensions at maaaring magdulot ng supply disruptions.
Sa halip na umasa sa mga middleman o refining hubs tulad ng Singapore, South Korea, at China, iginiit ni Marcos na dapat palawakin ng bansa ang direktang ugnayan sa mga oil producers gaya ng Malaysia, Brunei, at Indonesia.
Sa huli, binigyang-diin niya na ang patuloy na pagtaas ng presyo ng langis ay may direktang epekto sa pang-araw-araw na gastos ng mga Pilipino, kaya’t kinakailangan ng mas mabilis, mas matibay, at mas estratehikong aksyon mula sa pamahalaan.
